Martwa natura
Przede wszystkim znajdują się tu kompozycje z niewielkich, nieruchomych, nieożywionych przedmiotów. Są one dobierane przede wszystkim pod kątem estetycznym bądź symbolicznym. Najczęściej elementami znajdującymi się na obrazach martwej natury są: owoce, kwiaty, książki, naczynia, przybory kuchenne lub myśliwskie, świece, karty, instrumenty muzyczne, broń i wiele innych. Czasami mogą się również pojawić małe żywe zwierzęta lub owady. Prawdziwie sporadycznie pojawić się może również większe zwierzę bądź ludzka postać, ale nigdy jako główny temat, ponieważ zmienia to wtedy zupełnie sens obrazu i jego kategorię, stając się portretem na przykład. W symbolicznych obrazach martwej natury pospolita jest też ludzka czaszka w tematyce przemijania, marności życia itp. Wśród głównych przedstawicieli znaleźć można przede wszystkim takich twórców, jak: Abraham Mignon, Jacob can Es, Pieter Boel, Jan Brueghel starszy, Joris van Son, van Utrecht, Vincenzo Campi, Luca Forte, Paolo Podpora, Giuseppe Recco, Juan de Espinosa, Antonio de Pereda, Lubin Babuin, Louise Moillon, Christian Berentz, Peter Benoit, Jean Chardin, Paul Cezanne, Georges Braque, Georgio Morandi i wielu innych.